Dorosłe życie – "maturitatis"

Katecheza (III/1): Rozeznawanie uwarunkowań dorosłego życia. Co znaczy byś "dojrzałym"?

Słowo MATURA pochodzi od łacińskiego mātūritās (f, genitive mātūritātis, 3. deklinacja),
które znaczy: dojrzałość, właściwa pora!

Dorastanie do dojrzałości – etapy rozwoju człowieka

Dziecko:

Ja ← Rodzice
"Moi rodzice wiedzą i potrafią wszystko,
zaspakajają wszystkie moje potrzeby i jest mi z tym bardzo dobrze!"

Dorastający:

Ja ↔ Rodzice
"Są rzeczy których moi rodzice nie wiedzą i nie potrafią zrobić,
a koledzy w szkole to wiedzą…"

Młody:

Ja → Rodzice
"Wiem i potrafię więcej niż moi rodzice,
czasem nawet się zastanawiam czy oni w ogóle są mi potrzebni…"

Dorosły / Dojrzały:

Ja ↔ Rodzice
"Potrzebujemy siebie wzajemnie,
bo mamy świadomość naszych ograniczeń!"

Starszy:

Ja ↔ Rodzice
"Moi rodzice mieli racje…,
teraz dopiero rozumiem jak mi ich brakuje…"

Dojrzałość

Dojrzały to ten, który świadomie podejmuje odpowiedzialność.
Człowiek dojrzały umie czekać.
Dojrzały to ten, od którego inni odchodzą bogaci (rachunek sumienia z mojego wpływu na innych!).
Gotowość niesienia ciężaru drugiego człowieka.
Odpowiedzialność za drugiego.
Umiejętność przyznania się do swojej niewiedzy, słabości.

Reguły postępowania:

Rodzice wobec dzieci	Dzieci wobec rodziców
wychowanie, edukacja, troska o potrzeby materialne dziecka zaspokajanie potrzeb emocjonalnych cierpliwość, wyrozumiałość …	szacunek, posłuszeństwo wdzięczność pomoc zrozumienie …

"Tak bowiem jest: kto skąpo sieje, ten skąpo i zbiera, kto zaś hojnie sieje, ten hojnie też zbierać będzie. Każdy niech przeto postąpi tak, jak mu nakazuje jego własne serce, nie żałując i nie czując się przymuszonym, albowiem radosnego dawcę miłuje Bóg. A Bóg może zlać na was całą obfitość łaski, tak byście mając wszystkiego i zawsze pod dostatkiem, bogaci byli we wszystkie dobre uczynki."
2 Kor 9, 6-8.